Baarsbeschouwt

  Beste Rutger, Middels dit schrijven wil ik mij uitschrijven uit jouw kerk van morele ambitie. Nu alweer ruim tien jaar geleden bestormde jij het firmament van de Nederlandse media als de nieuwe intellectueel van de Millenials. Al gauw was je niet meer weg te denken uit ons collectieve bewustzijn. Ik zag je in de balie en de rode hoed, ik las je in de Volkskrant, ik hoorde je bij OVT en Nooit meer slapen, je was bij Pauw en Witteman, De wereld draait door, Arjen Lubach en Buitenhof. Je had je eigen podcast. En dan waren er natuurlijk je boeken.  Je viel op met een positieve en hoopvolle boodschap voor de mensen. We hadden het nog nooit zo goed gehad. We waren nog nooit zo rijk geweest. Nederland was zo’n beetje het beste land ter wereld om in te wonen. Er viel wel nog een hoop te verbeteren, dus er was werk aan de winkel. Nu doorpakken, zou Wopke Hoekstra zeggen. Jij had er alvast veel zin an.  Ik vond je boek De geschiedenis van de vooruitgang opmerkelijk, omdat je het ...

  Geachte Bert Keizer, Als lezer van Trouw ben ik natuurlijk ook bekend met uw columns in die krant. Op gegeven moment wilde ik afhaken, omdat u iedere tweede column weer vrolijk verklaart dat God niet bestaat, en dat begon te vervelen, maar toen hoorde ik u een keer voor de radio bij het programma OVT, en realiseerde mij na slechts twee minuten hoe intelligent u bent. Wel passend voor iemand die zowel arts als filosoof is. Sindsdien ben ik u gaan hoogachten en lees ik uw columns met hernieuwde interesse.  Onlangs deed u een boekje het licht zien en daar wilde ik het even over hebben met u. Denken zonder vleugels heet het. U neemt de Britse filosoof David Hume als uitgangspunt om vrij te filosoferen. Ik was al op de hoogte van zijn beroemde voorbeeld van de biljarttafel met de biljartballen waarmee hij aantoonde dat wij strikt genomen niet weten of causaliteit echt bestaat. Ik begreep dat voor het lezen van uw boekje niet, want het leek mij zo klaar als een klontje dat causali...