In nagedachtenis aan Wim T. Schippers

In nagedachtenis aan Wim T. Schippers 

Een maand of wat geleden kwam mij ter oren dat Sesamstraat weer terug is op televisie, en zelfs op Netflix gestreamed kan worden! Wat een geluk en vreugde voor alle opgroeiende kinderen. En jullie doen ook gewoon weer mee als Bert en Ernie. Als jullie nou honderdtwintig worden, kan ik tot ver in mijn bejaarde tijd van jullie blijven genieten. 

Dit schreef ik een paar maanden voordat Wim T. Schippers overleed. Ik had het niet voorzien, maar misschien wel een beetje voorgevoeld. Daarom pas ik mijn blog nu aan van Brief aan Wim T. Schippers naar een in nagedachtenis aan Wim T. Schippers.

Ik denk dat ik zes jaar jong was toen ik mijn eerste cassettebandjes van Bert en Ernie kreeg. Ik had Maak er wat van, Vervelen zich nooit en Sesamstraat neuzenlied. Later kreeg ik Ik wist niet dat je kwaad werd, Een uur niet zeuren en Bert en Ernie met Sinterklaas en Kerstfeest er ook bij. Maak er wat van was mijn lievelings. Die kende ik dan ook helemaal uit het hoofd. Het liedje Maak er wat van werd mijn levensmotto. Het leerde mij van de nood een deugd maken. 

“Maak er wat van, maak er wat van. 

Als je ontevreden bent, nou doe daar dan wat an. 

Maak er wat van, maak er wat van. 

Moet je maar eens kijken wat je allemaal niet kan.” 

Het andere lied wat nog pas recent een levensmotto werd, als ik in een vrolijke stemming ben, is Wij komen er wel:

“Wij komen er wel, wij komen er wel.

Ook al zijn we er nog niet, zijn we er nog niet, zijn we er nog niet.

Wij komen er wel, wij komen er wel.

Daarom zingen wij dit lied, zingen wij dit lied, zingen wij dit lied.”

Dat liedje gaat over de reis met de auto die zij in Een uur niet zeuren maken, maar de reis is ook een mooie metafoor voor het leven. Vandaar dat het bij mij resoneert. 

De stemmen van Bert en Ernie vond ik heerlijk. De liedjes ook. Toen ik wat ouder werd begreep ik ook steeds meer lagen humor in de stemmen en verhaaltjes. Ik bewaar daar zulke fijne herinneringen aan dat ik nu bijna veertig jaar later zowat alle Bert en Ernie platen op cd en cassette thuis heb liggen. Ik heb toen Wim overleed meteen weer een cassetterecorder gekocht om de bandjes weer te kunnen afspelen. Want ik genoot er van als kind, maar je mag later als je groot bent altijd weer kind worden, zo leerde mijn tante mij. Wim T. Schippers heeft zijn werk voor Sesamstraat ook in elke levensfase serieus genomen. 

Want Bert en Ernie zijn (mijn) kameraden voor het leven. Makkers. Beste vrienden. In mijn jeugd had ik ook een beste vriend en het heeft vrouwe Fortuna mogen behagen dat ik later mijn vrouw heb mogen ontmoeten, zodat zij nu mijn beste vriendje is. Mijn vrouw en ik zijn maatjes net als Bert en Ernie en zo zie ik het ook graag. 

Bert en Ernie hebben mij veel geleerd. Bijvoorbeeld mijn levensinstelling. Lief, vrolijk, hartelijk, soms verdrietig, soms kwaad, Ernie graag grappend, zingend en lawaai makend, en Bert graag rustig en lezend. Ik heb beide kanten in mij. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Filosofisch zijn Bert en Ernie ook. Kijk maar naar het liedje Waarom: 

"Waarom zijn aardbeien lekker? 

Waarom komt er melk uit een koe? 

Waarom komt de koningin nooit eens hierheen? 

En waarom zegt een uil oehoe oehoe? Ggg, hihi. 

Hou nou eens op met dat gegiechel, want waarom komt er water uit de kraan? Waarom zie je jezelf in de spiegel? 

En waar komen de kindertjes vandaan?" 

Toen ik volwassen was en hen als Wim T. Schippers en Paul Haenen leerde kennen, begreep ik nog beter dat zij daar ook bloedserieus over zijn. Bijvoorbeeld over zo’n liedje. Want waarom bestaan wij eigenlijk? Waarom is er überhaupt iets en niet gewoon niets?

Boodschappen doen is de rest van mijn leven veel leuker wanneer ik hun liedje daarover in herinnering breng:

"Boodschappen, boodschappen, boodschappen,

Doe nou gauw die boodschappen

Boodschappen, boodschappen, boodschappen,

Sjonge jonge jonge wat een boodschappen"

En als postbode moet ik dag in dag uit en zonder tegenstribbelen het wisselvallige Hollandse weer trotseren. Mede met jullie liedje Wat een weer zingend draag ik die last moeiteloos. 

"Is het koud of warm weer,

Altijd is het wel weer weer,

Hagel, sneeuw of zonneschijn,

Oh wat zal het morgen zijn?

Nou kijk maar naar het weerbericht,

Helder of maar weinig zicht,

Wolken, wind of donderbui,

Overhemd of wintertrui."

En als ik soms verdrietig ben, dan zing ik bij mijzelf "een zacht liedje" net als Ernie. En als ik alleen ben, dan wil ik dat mijn liefje snel weer thuiskomt, net als Bert wanneer Ernie even weg is. Ik denk niet dat jullie dit kinderachtig vinden, want voor mij in ieder geval is het heel fijn en van levensbelang om het contact met mijn innerlijke kind zo levendig mogelijk te houden. Het biedt troost. Een veilige plek. 

Wim en Paul zijn in mijn ogen echt gigantische talenten. Wim was een waar genie. Maar weinig geesten waren zo lenig als die van Wim maar ook Paul. Als je ook kijkt wat ze allemaal gedaan en gemaakt hebben. Taalvernieuwer Wim, multikunstenaar, televisie, radio, kunst, theater, cabaret, teveel om op te noemen. Ronflonflon, fluxus, mars door Amsterdam, manifestatie aan het strand te Petten, going to the dogs, de pindakaasvloer, Hoepla, De Fred Haché show, Van Oekels discohoek. En Paul, journalist, theater, dominee Gremdaat, Margreet Dolman. Dankzij de archieven en de digitalisering kunnen we jullie volwassen kunst werk nu ook terugkijken. Ik geniet eindeloos van jullie humor en intelligentie. Ik doe een understatement. Ik heb mij gewoon ontelbaar vaak de ballen uit de broek gelachen. Kent u die uitdrukking? 

Misschien wel het meest groteske en hilarische idee voor een kunstwerk van Wim is wat onder de categorie onuitvoerbare projecten is gevallen. Het idee om aan twee uiteinden van de wereld twee raketten te lanceren en dan een groot slabbetje om de wereld onder haar kin te spannen. Dat zou in de praktijk echt fantastisch zijn geweest. 

Middels dit schrijven wil ik Wim maar ook Paul vanuit de grond van mijn hart bedanken. Want mijn jeugd is mede door jullie heel fijn geweest. En Sesamstraat is ook educatief. Er zou meer vrede op aarde zijn, dat geloof ik echt, als de hele wereld les krijgt via het broederschap van Bert en Ernie en de humor van Wim T. Schippers en Paul Haenen. Daarom is het ook zo fijn dat Sesamstraat doorgaat. Jullie hebben mijn hart verwarmd voor altijd. Paul schreef als Bert een overlijdensadvertentie in de krant, waar ik wel een aantal traantjes bij heb weggepinkt: “Lieve Ernie, je blijft bestaan maar je zult nooit meer dezelfde zijn. Wat hadden we het fijn. Je vriendje Bert.” Mooier kunnen we het niet zeggen.

In bewondering en dankbaarheid, en vanaf nu voor altijd in herinnering,

was getekend,

Arjen Baars

Vaarwel, Wim. Ik zal je toch een beetje missen.